/WDiC 47/ Dzień z pędzlem

Dosłownie mam dzisiaj dzień malowania i tak bardzo mnie to cieszy, że szybko jeszcze mokrym  rękodziełem chce się z Wami podzielić.

Pomysł urodził się już dość dawno, przy remoncie pokoju.

Ze starych mebli została mi mała półka, którą zostawiłam i to od niej zaczęło się malowanie.

Ale o tym będzie jak już ją wykończę w całości.

Na razie stoi i schnie po drugim malowaniu.

W między czasie przemalowałam dwie stare szkatułki.

 Nie mogę się powstrzymać, przemalowałabym dzisiaj wszystko.

Na razie dam sobie spokój, poczytam trochę.

Kończę czytać drugą część  Trzy odbicia w lustrze Zborowskiego i tak jak w zeszłym tygodniu dziergam sweter koralowy (tu)

Wesołych Świąt

                        Życzę Wam zdrowych, wesołych Świąt Wielkanocnych.

                           Radości z dziergania i pięknej książki do czytania.

                  A w poniedziałek słońca za oknem i mokrego śmigusu dyngusu.

Pozdrawiam:))Ewa

/WDiC 46/ Saga rodzinna i zalążek projektu swetrzanego

Witam w środku Wielkiego Tygodnia:))

Wielkimi krokami zbliżamy się do Świąt Wielkiej Nocy i tak mocno wyczekiwanej wiosny.
U mnie porządki zrobione, mogę się oddać planowaniu meni na świąteczny stół, a nie będzie szału w tym roku, bo rodzina dopiero zjedzie się w lany poniedziałek.
Tym razem to my będziemy się gościć u innych.
Ozdób, specjalnie nie robię-starczy bukiet świeżych kwiatów i świąteczny obrus.
Nie przepadam za tymi kiczowatymi plastikowymi, czy też z papieru dekoracjami.
Co innego jak się ma dzieci to zawsze mobilizuje do strojenia i obwieszania jajkami mieszkania.
Wiem:już to przeszłam, ale myślę: gdyby, były wnuki, tak choć jeden to zwariowałabym i mieszkanie byłoby we wszystkich odcieniach zieleni i żółtka-oczywiście.

Tym czasem mogę się oddać w całości czytaniu i oczywiście robótką na drutach.

Dzisiaj polecam Wam sagę rodzinną Zbigniewa Zborowskiego w dwóch częściach.

Pierwsza to "Trzy odbicia w lustrze"

Trzy pokolenia kobiet. Pierwsza Zosia, która jest jakby bohaterką przewodnią. Poznajemy ją jako młodą studentkę, która wyjeżdża na Kresy by zostać nauczycielką w pewnym majątku ziemskim.

Wszystko się jednak zmienia, gdy wybucha II Wojna Światowa .

Dalsze losy Zosi i jej córki oraz wnuczki przewijają się w czasie historii współczesnej.

Zdecydowanie jest to jedna z najlepszych książek, które miałam okazje czytać w tym roku.

Świetna książka! Czyta się ją z zapartym tchem .

Gdyby wszystkie sagi były napisane w takim stylu jakim dysponuje Zygmunt Zborowski, to bez wątpienia gatunek ten stałby się jednym z najczęściej wybieranych prze ze mnie pozycji literackich.

Polecam...i niemogę się doczekać drugiej części "Pąki lodowych róż"

A na druty wskoczył sweter własnego pomysłu, w dziwnym kolorze: koralowym, wykończony lekkim melanżem.
Pewno nie raz będę go pokazywać, więc puki co to nie ma co więcej o nim się rozpisywać.
Chyba tylko tyle, że dzierga mi się bardzo sympatycznie, ale Was dziewiarki nie muszę o tym przekonywać.

Pozdrawiam:))Ewa

/WDiC 45/ Czystek źródło zdrowia

Witam:)
Na szydełku cały czas ten sam wzór z motywem gerbery.
Na zdjęciu jeszcze nie jest pokazany bieżnik w całości, ale zostały mi do dorobienia tylko cztery elementy.
Myślę, że na święta zabłyśnie na stole.

Chcę się dzisiaj podzielić śródziemnomorskim cudem natury, czyli czystkiem.

Swego czasu bardzo głośno się zrobiło wokół tego zioła i pewno  wielu z Was zna lub słyszało o nim.

Nie będę się rozpisywać o jego właściwościach, bo te informacje znajdziecie w  sieci.

Zainteresowanym polecam książkę i strony, w których ja szperałam.

http://www.zfilizankakawy.pl/2015/02/efekty-picia-czystka-poroczna-terapia.html

http://www.akademiawitalnosci.pl/10-powodow-dla-ktorych-warto-pic-herbatke-z-czystka/

Czystek zastąpił mi herbatę. Jest bardzo dobry w smaku, łagodny z dodatkiem miodu lub soku z żurawiny...wyśmienity.

Piję go dopiero trzeci miesiąc i czego jestem pewna to: pomógł mi uregulować przemianę materii (po prostu wypróżnień), wspomógł przy infekcji wirusowej (obyło się bez gorączki), myślę,że w krążeniu też mi się poprawiło (zmniejszyło mi się uczucie ciężkich nóg) 

Ogólnie jest to zioło które nie wyleczy ale na pewno wspomoże w wielu dolegliwościach.

Jestem zwolenniczką zastosowania zielarstwa w chorobach i profilaktycznie, dla tego niezmiernie cieszy mnie to ziółko. 

A beletrystyczne zaczęłam czytać  książkę pt."Trzy odbicia w lustrze" Zbigniewa Zborowskiego.
Ale o tym w następnym poście:))
Pozdrawiam:))Ewa

/WDiC 44/ Palmy i gerbery...

:) Witam  w kolejną środę u Maknety.
Dzisiaj opowiem tak szybciutko o książce i kolejnym bieżniku z elementów przypominających kwiaty gerbery.

Książka to "Palmy na śniegu" hiszpańskiej autorki Luz Gabas.
Pozycja czytelnicza ukazała się na rynku już trzy lata temu.
Napisana z rozmachem powieść obyczajowo-historyczna, w której akcja biegnie dwutorowo.
Czas współczesny i ten sprzed kilku dziesięcioleci.
Oprócz wątków obyczajowych autorka zwraca uwagę na złożony problem z kolonizacją Afryki, które nawet w XX wieku były nie do pokonania.
"Palmy na śniegu" to wzruszająca i piękna opowieść o kontrastach, winach, grzechu i miłości, przyjaźni, odpowiedzialności i wielkiej tęsknocie za utraconym światem.

Polecam z czystym sumienie wszystkim, którzy chcą na wiele godzin odpłynąć na niezapomnianą pełną wrażeń wyprawę do serca afrykańskiej ziemi, wprost na plantację kakao.
Zanurzyć się w opisy barwnej afrykańskiej przyrody, smaków, zapachów i obyczajów z niesamowitą miłością w tle.

Tym czasem połknęłam bakcyla szydełkowego i tworzę następny bieżnik przypominający mi kwiaty ulubionych gerberów .

W całości ma wyjść taki jak poniżej na zdjęciu.

zdjęcie pochodzi z internetu

Mnie, podoba się bardzo.

Może komuś też się spodobają gerbery i zechce zemną dziergać ?

/WDiC 43/ Strach się bać Stephen King po raz pierwszy

Witam i spieszę z raportem:D

Tydzień temu nie było mnie na WDiC, bo też nic szczególnego się nie działo.
Dziergałam spokojnie ten sam bieżnik z elementów i zmagałam się z paroma książkami.
Po skończeniu bieżnika dorobiłam jeszcze taką samą serwetkę do kompletu na komodę.

Jak pech, to pech...czytelniczy mnie ogarnął.

Najpierw "Sedinum" . Książka ta niestety mnie pokonała.
Porównywana jest do twórczości Dana Browna i coś w tym jest, że książka w połowie mnie znużyła.
Kodem Leonarda da Vinci, też się nie zachwyciłam i mimo moich parokrotnych podejść do filmu zawsze zasypiałam.
To tyle z porównania.
Sama nie wiem, czym się kierowałam przy wyborze "Sedinum" (?)może szybszej, wartkiej akcji(?)
Dostałam nudne opisy  topografii miasta  i masę przytłaczającej historii Pomorza, ponadto niektóre wątki nie były zbyt przekonywająco wytłumaczone.
Kolokwialnie mówiąc: taki zamulacz, tajemnica jest ale gubi się w gąszczu niepotrzebnych opisów.

Następna pozycja wpadła w moje ręce  zupełnie przypadkowo.
"Mroczna połowa" -myślę sobie: może warto, King mistrzem gatunku przecież jest.
 I, jakże ogromne rozczarowanie mnie spotkało:((wielkie:(((

 Z góry przepraszam tych którzy uwielbiają Stephena Kinga.
Jednak nie mogłam się powstrzymać od małej dygresji.
Prócz paru ekranizacji i to nie wszystkich dobrych, nie znam twórczości literackiej Kinga, ale śmiem twierdzić, że porównanie do innych książek podobnego gatunku ma spore.
„Mroczna połowa” jest pierwszą książką jaką przeczytałam i zawiodłam się , bardzo się zawiodłam.

Książka była nudna i przewidująca, nie było napięcia, ani dreszczyku.
Postacie były takie sobie. Ani to kryminał, ani horror
Wpędziłam się w przysłowiowe "maliny"
Wiem, że King ma wielu fascynatów i chyba tylko fascynatów, bo tylko oni doszukają się w tej powieści wątków osobistych autora.
Spory kawałek autor poświęca na wzmianki o walce z alkoholizmem, frustracji związanej z niemocą twórczą oraz wrażliwością artysty.

Nie rozumiem jak ktoś o tak wielkiej popularności może napisać taki gniot.
Nasuwa mi się tylko jedna myśl: marketing żerujący na nazwisku i łatwa kasa.

Wśród twórczości na pewno znajdzie się jakiś przyzwoity tytuł np. "Zielona Mila" której ekranizacje widziałam parokrotnie i bardzo mi się podoba.
Myślę, że książka musi być znakomita, może kiedyś przeczytam.
Póki co w wyborze tytułów będę ostrożniejsza.

Dzisiaj zaczęłam czytać "Dziady"Pawła Goźlińskiego.

To dopiero petarda, w życiu nie czytałam tak pokręconego kryminału !!!

Dość irytująca, a za razem śmieszna ta książka. Ironia w stylu Kac Wawa.

Nic więcej o niej nie napiszę, na razie ...

Odsyłam Was na stronę Lubimy Czytać i na blog Jarosława Czechowicza świetna recenzja-polecam.

Kończę zdjęciem, chciałabym napisać: bieżnika, ale tak na prawdę to ogromnie cieszę się z mojego nowego nabytku jakim jest podstawa starej maszyny Singera.

Bardzo długo o niej marzyłam i w końcu mam! Ogromnie mnie cieszy:D

Stoi na niej monitor, klawiatura, a obok komputer i to stąd do Was piszę.

Pozdrawiam:))Ewa

/WDiC 42/ Bieżnik

:-) Witam w ten bardzo ponury dzień.
    U mnie pada śnieg na przemian z deszczem i wieje wiatr....ble,ble,ble...:-(
Ale co tam, ja to nawet taką pogodę lubię, pod warunkiem, że nie muszę wyjść z domu.
A to nie zawsze się udaje:(
W taki dzień uwielbiam się zatopić z książką i robótką w ręku. Sama przyjemność...
Do rzeczy: dzisiaj dzień WDiC z Maknetą i z Wami.
Skończyłam fioletowy sweter, ale niestety nie mam jeszcze gotowych zdjęć do pokazania, bo aura mi nie sprzyja, może niebawem...
Kończąc ten sweter bardzo tęskniłam za szydełkiem, dlatego tak mi to mozolnie szło.
Na razie mówię drutom: nie i postanowiłam odnowić znajomość z kordonkiem.
Poszperałam u nie których z Was i na blogu Babuchowe robótki znalazłam taki oto wzór na bieżnik
Wczoraj z wielką przyjemnością zasiadłam do dziergania.

W między czasie czytam "Sedinum" Leszka Hermana
Ta tajemnicza książka zaczyna się od częściowego zawalenia się biurowca.
Katastrofa odsłania, nieznane nikomu podziemia, w których, zdumionym oczom odkrywców ukazuje się wrak, niemieckiej ciężarówki, z trupem za kierownicą, a na pace zaś sarkofag.
Od tego momentu, wszystkie wydarzenia nabierają takiego tempa, że nie można się za bardzo oderwać od czytanych kartek.
Notabene, ostatnimi czasy media huczały o znalezionych podziemiach kryjących tajemniczy pociąg.
Myślę, że książka wpisuje się w czas obecny.
Książki jeszcze nie przeczytałam do końca ale wydaje mi się niezwykle ciekawą i zajmującą lekturą.

Wyzwanie fotograficzne- ZIMA

Witam wszystkich, którzy chcą zerknąć na moje fotografie.

Dzisiaj dzień na podsumowanie zabawy fotograficznej u Reni
Biorę udział w wyzwaniu po raz drugi. Pierwszy był jesienny i uwinęłam się z nim w jeden dzień.
Niezmiernie się cieszyłam na obecny, ale muszę się przyznać, że sprawił mi wiele kłopotu.
Myślę, że to zima trochę mnie spowolniła, nie miałam ani pomysłów ani chęci do szukania inspiracji.
Jak widzę u niektórych z Was, też podobny stan się utrzymywał.
W końcu nadeszła mobilizacja i ostatnie fotki robiłam dzisiaj żeby dopełnić całości.
Zapraszam do oglądania:))

1. widok - zawsze piękny

2. do góry - warto się wspinać

3. zimno - to była zimna wpadka...brrr...:(

4. śniadanie - fundament dnia

5. cisza - najgłębsza wieczorem

6. daleko 

7.  odbicie

8. leniwie - ale nie samemu...

9. kubek - zwyklak, ale mój ulubiony :D

10. biały - śnieg

11. pysznie - sernik czekoladowy...pycha....:))

12. płomień - mój domowy kominek na stelażu ;)

13. pośród drzew - śnieg się trzyma

14. z bliska - widać lepiej

15. pusto - zawsze po świętach

16. ślady - te największe mojej tygrysicy

17. na niebie - chmurki pierzaste

18. w kuchni - zawsze znajdzie się łakomczuch

19. w czerwieni - stół świąteczny

20. choinka - dla wszystkich

21. świątecznie - i na bogato

22. przyjaciel - już odszedł

23. w zimie - spacery

24. płatki - śniegu

25. lubię - gdy pada śnieg

26. przyjemności - wiele...

/WDiC 41/ Bochen chleba

Przychodzi środa i czasem jest tak ,że nie za bardzo mamy o czym pisać.
Wydaje nam się, że nic się nie dzieje. Nic mylnego!
Fakt, jest czas, w którym mamy przestój w czytaniu, bo akurat nie trafiliśmy we wciągające czytadło lub po prostu nie mamy zwyczajnie czasu w dzień, a wieczorem to już oczy same lecą.
U mnie  właśnie taki stan nastąpił z przyczyn wyższych.
Mianowicie w środku zimy(nie zimy) od trzech dni mam remont pokoju-sypialni.
Każdy by się spytał czemu w taką porę roku? Niestety nie było to zależne od nas tylko od stolarza notabene mojego kuzyna, który wykonuje nam szafę i parę półek już prawie cztery miesiące.
Sami wiecie jak to jest z rodziną;)mam nadzieję, że chociaż taniej będzie:))
Tak więc mieszkanie do góry nogami przewrócone, dobrze chociaż, że kompa odpaliłam prowizorycznie w kuchni. A mam niestety stacjonarny.
Z drutów fioletowy (tu) też jeszcze nie zszedł. Zostało mi trochę rękawa i plisa....cóż siła wyższa:D

Ale żeby tak do was na pusto?...nie do końca.
W niedzielę zrobiłam chleb na zakwasie i dzielę się przepisem:

Najpierw przygotowujemy zakwas:
Dzień I :
W szklanej misce mieszamy 150 g. mąki żytniej typ:720 i 150 ml. wody.
Szczelnie przykrywamy folią aby zakwas nie wysechł.
Odstawiamy w cieplejsze miejsce na 12 godzin.
Dzień II :
Dokarmimy zakwas: 150 g. mąki żytniej typ:720 i 150 ml. wody.
Dzień III :
Dokarmimy zakwas: 75 g. mąki żytniej i 75 ml. wody.
Oczywiście za każdym razem mieszamy całość.
Dzień IV : pieczemy
Do osobnego naczynia władamy:
-280 g. mąki żytniej
-360 g mąki pszennej
-420 g. zakwasu
-18 g soli
-400 ml. wody
-6 g. drożdży
-1 płaska łyżeczka cukru
  Ponad to:
To co lubimy, czyli: otręby ziarna słonecznika, dyni, siemienia jak ktoś lubi.
Ogólnie ma być zdrowo!
Wszystko razem mieszamy mikserem i nakładamy  zwilżonymi olejem rękoma do formy.
Ja używam kek-sówki o długości 35 cm.
Tak napełnioną formę pozostawiamy do wyrośnięcia.
Górę chleba smarujemy jajkiem i posypujemy ziarnami.
Piekarnik rozgrzewamy do 200-stu stopni  C.
Pieczemy 40 min. a następnie zmniejszamy temperaturę do 180 i pieczemy jeszcze 20 min.
Jeśli nie macie swoich wypróbowanych przepisów na chleb to polecam ten.
Wiele razy robiony prze-zemnie i moją córkę. zawsze nam wychodzi.
Na prawdę prosty, zdrowy i smaczny- przez kilka dni.