Czerwono- Czarna -Brioszka

Witam:))

Dzisiaj na plan pierwszy powinna z założenia wysunąć się moja dziergana praca czyli brioszka.

Brioszka jak to brioszka większość z nas ją zna, nic szczególnego. Wzór prosty iście telewizyjny:))
Zrobiłam ją jako pierwszą prace po dłuższym oddechu nie robienia nic. Odłożyłam do szafy, bo i pogody na nią nie było.
Mamy już listopad a słońce nie daje za wygraną. Ściera się z mgłami o poranku, a wieczorem z chłodniejszym mrokiem.
Skoro tak piękną jesień mamy to prosto w plener wczoraj poszliśmy. I tak na moje oko to  szal chowa się w tej okrasie jesiennych kolorów:D

Zapomniałabym napomknąć o włóczce...
...i tu sama siebie zaskakuję, wybieram dwa kolory Kotka 100% akrylowej, trzeszczącej w palcach włóczki na drutach:((

O książkach przeczytanych przez cztery ostatnie miesiące pisać mogłabym wiele. Ba.. mogłabym bloga osobnego założyć:D
Ale nie o to chodzi...recenzować to trzeba umieć, a ja tylko napomyka delikatnie. Po za tym książka nie zawsze gustuje tak samo w człowieku.
Pokazuję tylko te, które mi osobiście przypadły do gustu.

Dzisiaj "Nieczułość" Martyna Bunda
Powieść utrzymana jest na poziomie dobrego smaku i gustu literackiego autorki, pisana dojrzałym stylem z głębi kobiecej duszy.
Nieczułość to książka o kobietach, siostrzanej miłości. Choć każda inna to na swój sposób solidaryzują się i wspierają w życiu.
Są i mężczyźni ważni, bo przy ich boku stojący. Ale czy do końca są ich wsparciem i ostoją?
Na pewno wpływają znacząco na codzienność.
Przeczytajcie i oceńcie sami. Polecam, to bardzo dobra książka sięgająca historii okraszonej biedą i okrutną przemocą.

 

 Jeszcze jedno zdjęcie w pięknej jesiennej scenerii.

Pozdrawiam:))Ewa

Pasy, paski, paseczki...

...powstały z potrzeby koloru. 

Lato za pasem, jesień u boku a ja nadal zbieram chęci do napisania postu jak przysłowiowa sójka z a morze:))

Witam i wracam ponownie do grona zacnych dziewiarek i moli książkowych.

Dla ciekawych mojej nie obecności, woli sprostowania, przerwa przyszła do mnie, ot tak sama z siebie z wypalenia.

Sama jestem zdziwiona, bo trzy miesiące bez przerzucania oczek to jakby wpaść w czarną dziurę czasową:))...dobra, na szczęście po ciepłym lecie wyjęłam z dziury druty i śmigam różne okrycia, którymi będę się dzielić z Wami:)

Chusta powstała z inspiracji wzorem Féile pani Justyny Lorkowskiej.
Materiał to nie całe dwa motki Alpaca: perłowo-szary, jasny 9020 i dwa motki Flora: mix ciemny szary 05 

Zdjęcia robione komórką, sama do końca nie wiem, czy jakość jest do przyjęcia.
Co innego widzę na moim starym monitorze i co innego na komórce.
Mam nadzieję, że będzie Wam tu miło zerknąć:)

Pozdrawiam:))Ewa

Kolorowy trójkąt

...przyda się w zimniejsze dni.
Jestem jak ten chomik, zamiast zwiewnych wdzianek dziergam zapas szali i chust na zimę.
Moja jedwabna etola Tu na razie poszła w odstawkę. Ale na pewno do niej wrócę...hm...

Zauroczyły mnie kolory chusty Dropsa Point the Way . Sama nie wiem jak to się stało, bo kolory  w szczególności róż kompletnie do nikogo z nas w rodzinie nie pasują. No może do mojej siostry, blondynki (?) To przecież nie jest jej styl;(
Sklep otworzę :DD

Mimo wszystko bardzo dobrze mi się ją robi. I o to chodzi żeby mieć z dziergania przyjemność. A chustę na pewno ktoś przytuli:D
Kolory są jak terapia pobudzająca - energetyzująca:-) Żywe i soczyste.
Właśnie teraz potrzebuję więcej energii, trudny czas za mną. Muszę się spiąć i wrócić do rzeczywistości.

Jakub Małecki to autor, z którym zaczęłam pozytywnie początek roku. Dobra passa trwa nadal. Pochłaniam następne jego książki:)
Odkładając Dżozefa ogarnęła mnie euforia. Przepełniło mnie wrażenie wszelakiej wdzięczności do autora za jego talent i kunszt artystyczny.
Śmiało mogę uznać pana J.Małeckigo za jednego z najlepszych ówczesnych polskich pisarzy.

Abstrahując od moich emocji...to moje trzecie spotkanie z panem Małeckim.
Każde z nich znakomite, a Dżozef jest kwintesencją pozostałych, które przeczytałam: Rdza i Dygot.
Polecam w szczególności czytelnikom na oddziałach laryngologi;-)
Nie dawno sama wróciłam z tegoż oddziału i wiem jedno: gdybym w czasie pobytu w szpitalu miała w ręku Dżozefa, to miałabym zdecydowanie większy odlot niż po zaaplikowanej mi narkozie:D
(kto sięgnie po książkę, będzie wiedział o co chodzi z tym szpitalem)

Przede wszystkim to książka o książkach. O ich przemożnym wpływie na życie człowieka i mocy z jaką mogą na nas oddziaływać.
Choć historia czasem wydawała mi się absurdalna to w całości tworzyła spójny obraz ludzkich emocji z idealną puentą.

Z rosnącego stosu: do przeczytania sięgam po następną książkę,o nic nie mówiącym tytule Bang  Podobno bestseller.

O... naiwności...ty moja !!!
Choć nie raz zarzekałam się jak żaba wody to znowu  mami mnie marketing i w ręce moje wpada kolejny nie znany autor. Zobaczymy, zobaczymy może mile zaskoczy(?)

Pozdrawiam:)Ewa

Ażurowa etola...

...moja najmozolniejsza dzierganka

Najczęściej na moim blogu pokazuję to co już zrobiłam i jestem z tych prac zadowolona.
Chcę się podzielić moją radością ciesząc się z każdych odwiedzin i pozostawionych komentarzy.
Dzisiaj będzie inaczej...
Gdybym chciała napisać wszystko co czuję do mojej zaczętej robótki to pewno pomyślelibyście, że to jakaś malkontentka pisze. Ale pokrótce:
Skusiłam się promocjami Dropsa i nabyłam cieniutką alpacę mieszaną z jedwabiem Lace.
Zwiewny szal bardzo by mi się przydał.
Wybrałam wzór na stronie Drops żeby było prosto i bez kombinowania. Czyli ta sama ilość włóczki, te same druty co w opisie i oczywiście oczka mają się zgadzać ze schematem.
I na tym moje szczęście się kończy. Pomijam już to, że zaczynałam czterokrotnie albo i więcej razy ale to inna historia...
Pierwsze nabranie jest według schematu czyli 69 oczek/ 50cm szerokości.
Po przerobieniu sporego kawałka szal wydał mi się za wąski, bardzo wąski.
Pruję, dodaję kolejne 20 oczek = 89 oczek, dziergam i mam to co widzicie na zdjęciu. Czyli (?) Dalej nie mam pięćdziesięciu centymetrów szerokości szala :((

No...i powiedzcie mi jak to się ma do schematu?
Ciekawa jestem Waszych doświadczeń z wzorami Dropsa.
Ja jeśli wybieram sweter modelu o rozmiarze L to dobieram oczka jak do rozmiaru S/M
a w szalu najwyraźniej trzeba podwoić oczka:)

Na tą chwilę się poddałam:(wszystko do sprucia

Ale zaproponuję coś do czytania.

Kto zna książki Elizabeth Strout to wie, że to klasa sama w sobie.

Bardzo cenię tę autorkę za jej styl i trafność ujmowania i przekazu emocji bohaterów.

Amy i Isabelle tytułowe bohaterki to splot relacji pomiędzy matką i dojrzewającą córką.

Widziane oczami czytelnika wydają się jasne, choć czasem drastyczne. Ale dla nich samych to czasem przepaść.

Książka jet też o tym; nie zawsze łatwym czasie rozstania. Kiedy przychodzi ten czas na dorosłość naszych pociech, ten moment gdzie nasze dziecko tak na prawdę staje się dorosłe, samodzielne a nam wydaje się jeszcze nie odklejoną częścią naszego ciała.

Książka skłania do refleksji. Jak łatwo można przez pryzmat naszych wszelakich lęków, ułomności skrzywdzić własne dziecko. 

Na druty wrzuciłam nową barwną chustę. Muszę się zrelaksować:D

A do ażurowego szala jeszcze wrócę. Hm...tak myślę:D

Pozdrawiam:)Ewa

ZickZack

Witajcie moi mili:)

Dziś pokażę mój pierwszy zigzag, którego jestem bardzo zadowolona.
Bardzo... bo prosty w wykonaniu, bo zużył moje zapasy włóczek, bo jest ciepły i efektowny.
Wiem słońce praży, a ja z ciepłej włóczki szal pokazuję;)
Na ochłodzenie nie długo coś z lnu będzie...

Wzór to wielokrotność 12 oczek + 2 o. brzeg.
Przerabiamy ściegiem francuskim w kolejności:
*5 o. prawych,
2 o. razem na prawo /k 2 tog /
4 o. prawe
2 o. z jednego / kfb /
Od * powtarzać

Zużycie materiału: kolor przewodni to ciemny brąz Drops Alpaca (601) 3 motki,
Po jednym motku  Drops Deligtht ( rabarbar 17 ) , Drops Alpaca  mix czerwono- purpurowy ( 3969 ) i Flora mix brąz (08)

Czytelniczo w końcu na tory wskoczyłam, parę książek przeczytałam tych lepszych jak Harda i Królowa Elżbiety Cherezińskiej i gorszego sortu- Kobieta w oknie A.J Finn
Tytuł jest już Wam znany. O książce było głośno w mediach przed premierą.
W telewizji śniadaniowej oglądałam wywiad z autorem. Sama osoba  autora nie zrobiła na mnie dobrego wrażenia. Już w tedy mogła mi się lampka zapalić. Ale nie. Kolejną nie udaną kobietę z czegoś tam trzeba zaliczyć.
Teraz zachodzę do głowy-po co?
Niestety ten najprostszy chwyt marketingowy podziałał na moją wyobraźnię i wiecie jak to jest...czytam.
I z każdą kolejną stroną utwierdzam się w tym mało chwytliwym, sztampowym tytule. Ble...
W połowie odkładam, czuję się wolna i szczęśliwa.
Jeszcze bardziej szczęśliwa za sprawą autora Wojciecha Chmielarza i mojej bibliotekarki P. Agaty, bo poleciła mi tak fantastyczny dramat obyczajowy pt. Żmijowisko

Serdecznie polecam Chmielarza i ZigZac który pochłania nasze resztki z szuflad.
Z pewnością wrócę jeszcze do innych książek autora, jak i do ZigZaca :D
Hardę i Królową dla koneserów powieści historycznych.

Pozdrawiam:)Ewa

Kocyk

To już drugi kocyk dla tej samej dziewczynki, którą na dniach powitają rodzice.

A potem jak czas przyjdzie to i cała familia ochoczo będzie witać nowego członka rodziny.

Kocyk jest nieco większy od poprzedniego (tu) 

Zrobiony na szydełku, przez co faktura jego jest cięższa. Na pewno ciepły, bo oprócz składu szarej włóczki wykonany jest z wełny.

 Wymiary kocyka to ok. 107/97 cm
Zużycie materiału: niecałe 200 g. GAZZAL Baby Wool (823) jasny wrzos, 250 g. DROPS Alpaca (1101) biały i kolor szary akryl 200 g. Nie pamiętam jakiej firmy, pochodzi z moich zapasów.

Pozdrawiam:)Ewa

Zasłony z szydełkowym motywem

Witam w piękny słoneczny dzień:))

Chcę Wam pokazać nowe zasłony na które trochę czekałam. Oj, długo-licząc od pomysłu do końcowego efektu.

Najwięcej problemu było z szukaniem odpowiedniego motywu szydełkowego.

Niby internet-nieskończoną kopalnią inspiracji jest to czasem lepiej poszukać u siebie na przysłowiowym podwórku, 

Tak też uczyniłam i odkurzyłam stare gazety z wzorami.

Motyw szydełkowy znalazłam w starej Burdzie z 1/2005 roku. Pismo dla mnie bezcenne.

Mam parę takich gazet i obchodzę się z nimi jak z relikwiami,. Są nie osiągalne na rynku.

   

                                                      Dzień                                                                            Noc

 Materiał to coś jakby grubsze płótno, bardzo dobrze się krochmali i łączy z kordonkiem Maxima.
W rezultacie forma dość mięsista i wyrazista w odbiorze.
Materiał kupiłam w sklepie Leroy Merlin. Cena 40 zł. za metr.
U mnie wyszły dwie zasłony z dwóch metrów bieżących.

Bardzo mi się ostatnio spodobały materiały łączone z koronkami robionymi na szydełku.
Firany nabierają pełniejszego wymiaru-tak mi się wydaje :D
Polubiłam ten duet i na pewno jeszcze coś w tym temacie będę robić.

Pozdrawiam:)Ewa

Entrelakowe ponczo

Od dawna inspiracją do zrobienia tzw. swera-ponczo była często odwiedzana strona bloga Dziergawki
To prace Pani Renaty była moim pierwszym natchnieniem.
Jak to za zwyczaj bywa od pomysłu do realizacji długa droga. Końcem zimy zaczęłam robić moje pierwsze ponczo. Pisałam już o tym na moim blogu tu
Zainspirowana tą chustą i fantazyjną ciepłą włóczką Dropsa postanowiłam połączyć wzór entrelakowy z ponczem.

Zaczynając prace nie byłam do końca przekonana do słuszności w wyborze wzoru.
Oprócz tego, że rewelacyjnie się go robiło, szybko przybywało rzędów i miło grzał w kolana to nie umiałam sobie go wyobrazić w całości...bo zbyt ciężki i wzór taki jakiś pogrubiający.
Kojarzył mi się bardziej z kocem niż zwiewnym wdziankiem, które miałam w wyobraźni.
Po zszyciu boków długo jeszcze nie wrabiałam nitek. Myślałam, że rozpruję i dokończę pled.

Teraz wiem, że dobrze zrobiłam wszywając nitki. Potrzebowałam trochę pochwał Mamy i ponczo w myśl zasadzie: Mama ma zawsze racje, a jak jej nie ma to będzie ją miała -ponczo samo się ułożyło.
Jest akurat na pierwsze cieplejsze dni wiosny:))

Zużycie włóczki to nie całe sześć motów Dros Big Deligcht nr 12
Druty nr 5 mm na żyłce 100 cm.
Zaczynałam od dziesięciu trójkątów rozbiegowych, skończyłam na ośmiu licząc rzędy przerobione.
Każdy kwadrat składał się z dwunastu oczek.

Pozdrawiam:)Ewa

Motyw winorośli, drugie życie

Motyw winorośli prezentowałam na blogu prawie rok temu tu
Długo nie mógł znaleźć swojego okna  z różnych powodów... Firaneczka najpierw przejechała całą Polskę do Gdańska, miała do celowo zawisnąć u mojej córki...no ale jakoś nie było na czym powiesić.
W między czasie młodzi zmienili mieszkanie i jakoś tak zazdrostka wróciła z powrotem do mnie.
Stwierdziłam, że za wąska. Dopiero moja krawcowa doszyła materiał i od razu winorośla nabrała pełnego wymiaru i kształtu.
Musicie mi uwierzyć, że prezentuje się zacnie. Zdjęcia, efektu wizualnego nie oddają:((szkoda
Sfotografować firankę to jest nie lada sztuka :(
Należałoby się w temacie przeszkolić, tak ogromną trudność sprawia mi  zrobienie dobrego zdjęcia zawieszonej w oknie firance...brr....
Mimo tego chciałam Wam pokazać moje winorośle w całej okrasie.

Uwielbiam firanki robione na szydełku:)
W planie mam już następną. Tym razem będzie to bordiura wszyta po długości w zasłonę.
Ale to niebawem...

Pozdrawiam wszystkich wiosennie:))Ewa