Oliwka z nutą starego złota...

...to chusta w tych właśnie kolorach.

Od zawsze miałam ochotę na kolor zielony ale jakoś tak trudno było się zdecydować. Kolor ten wydawał mi się dość wymagający. Co to znaczy? No... taki nie zawsze do wszystkiego pasujący, mało twarzowy, bo cera jakaś taka bardziej ziemista mi się wydaje...no sama już nie wiem. Może macie inne doświadczenia, w końcu zieleń zieleni nie równa.

 

Na ostatniej promocji Dropsa Merino zakupiłam siedem motków Baby Mix oliwka z planem  na chustę. Jak umyśliłam tak zrobiłam wplatając między oczka prawe warkocz z dodatkiem ażuru. Wzór znalazłam na ABC robótek na drutach. Zapisałam numer wzoru-272 ale za nic nie umiem ponownie znaleźć  na stronie.

Chustę ukończyłam i uwieczniłam jakiś czas temu kiedy jeszcze pięknie świeciło jesienne słońce. Muszę się przyznać od kiedy to słońce blakło z dnia na dzień to i mój zapał do wszystkiego stopniowo gaśnie. Po tej chuście nie mam określonych planów. Coś zaczynam i nie kończę...to jena skarpetka leży nie dokończona, mitenka gdzieś na drut nabrana, kamizelka miała swój podryw ale po czasie stwierdziłam,że dwie nitki Pumy Drops to za grubo będzie

Wracając do wzoru to podpatrzyłam go na str. Ravelry projektu Justyny Lorkowskiej Tu 

Posługując się własną fantazją stworzyłam chyba podobną i na mój gust udaną chustą. Wzór warkoczy z dodatkiem ażuru pomiędzy jest plastyczny, dobrze się układa. I co ważne  z obu stron prezentuje się dobrze. 

Poniżej na zdjęciu lewa strona.

 

 

 

...a to prawa strona

Ciężko jest czasem wybrać kolor w sklepie internetowym, nie raz jest lekko wypaczony przez oko aparatu fotograficznego. Tym razem też tak było, choć wyraźnie napisane:- Mix oliwka. Przy zakupie nie wiem co wyobraźnia mi sugerowała ale ja widziałam tylko zieleń nie do końca oliwkową. Bach, przyszła prawdziwa zielona oliwka i o zgrozo już mi się nie podobała.

Na ratunek przyszła moja szuflada pełna resztek moteczków kolorowych. Eureka! Znalazłam dwa motki Gazzal Dennis w kolorze starego złota. Jak nic w duecie z oliwką zagrała.

Chusta robiona po jednym skosie-dodawałam oczka tylko po jednej stronie. Zużyłam nie całe pięć motków Drops Baby Merino nr 38 i nie całe dwa motki Dazzal dennis nr 907 (chyba już nie osiągalnej do zdobycia) Druty nr 4,5 mm

Z reszty będzie czapka, nawet już jest ale jak na nią patrzę to mi ręce opadają. Ze wszystkich rzeczy nie potrafię robić czapek! Mitenki będą na pewno jak się ogarnę w tym chaosie robótkowym.

Książki to dalej to co lubię. Październik minął kryminałem.

W listopadzie trochę słońca wniosłam z książką "Nić" Victoria Hislop Opowieść o odmienności kultur, narodowości i religii osadzona w malowniczej scenerii greckiej Saloniki Tu w czasie drugiej wojny światowej co staje się przyczyną wielkich tragedii.

Teraz czytam nieco mroczną pozycję "To, co zostawiła" E.M. Wiseman Przechodzą mnie dreszcze...szpital psychiatryczny i dziwna aura wokół. Brr...

Ewa:))

Jesienna chusta na już...

Wrzesień prawie minął, nie wiadomo kiedy i jak szybko. Z moich obserwacji to i u Was  blogowy przestój, w tym miesiącu długi. Rozumiem, po lecie czas do obowiązków.  Ale, ale do okien puka już jesień i zobowiązuje nas do zrobienia nowej chusty, czy szala. Zimno idzie, otulać się trzeba.

Ja to już nawet termofor sobie zakupiłam x D)) na siedzenie pod kocykiem...uwielbiam ten czas jesienny, niespieszny, spokojny, przytulny...

zdj.pochodzi ze strony pani Agnieszki Maciąg

 

Na początek sezonu zrobiłam chustę po skosie. Prostą, niewielką, bo z trzech motków Dropsa- jeden motek kolor czarny Fabel i dwa motki Delight nr 10. Druty nr 3,5 mm

 

  

Zamysł na zrobienie chusty był z początku znacznie inny. Miała powstać wersja  Julietty wg. projektu Renaty Witkowskiej tu

Projekt nabyłam już dość dawno w tak zwanym czasie mojego wypalenia dziewiarskiego, na zasadzie: nic mi nie wychodzi to chociaż nowy wzór sobie kupię może wena napłynie. Nic z tego, a to włóczki odpowiedniej nie miałam, a to coś tam...wiecie: baletnicy to i szczerbek przeszkadza u  spódnicy:D    W końcu, jak Pani Renata zrobiła modyfikacje wzoru na cienką wełnę to się skusiłam. No i chyba z rozumem się zamieniłam i fantazja mnie zbytnio poniosła...źle dobrałam kolory. Czarny zlał się z ciemnym melanżem, efekt sami widzicie, mizerny:(

Takim o to sposobem powstała moja wersja zupełnie innej chusty jesiennej na już. Julietta musi jeszcze poczekać na swoją kolej.

 

 

W plenerze nie zbyt okazale się prezentuje, więc proszę...zamieszczam wersje domową, wieszakową :-)

 

 

Ewa:))

Strzałka

:))
 


Tak to już jest, blog dziewiarski potrzebuje sporo czasu na opublikowanie kolejnych wpisów.
Nie następują one raz za razem z powodu czysto technicznych. Wiadomo większy projekt powstaje średnio do miesiąca. Jeśli trafią nam się po drodze niespodzianki typu muszę znowu pruć, to nawet dłużej. No chyba, że to coś małego: czapka, szybkie mitenki to lecimy jak błyskawica lub strzała którą nawiązuje do mojej ukończonej pracy.
Pracy w tak zwanym między czasie jednej zaczętej robótki i jeszcze nie skończonej drugiej.
Trochę może się to zdawać poplątane jak moje projekty w tej chwili.

 

Po kolei:)

Będzie ponad miesiąc jak zaczęłam białą bawełniano-lnianą bluzeczkę na szydełku. Prułam, zmieniałam koncepcje i tak w kółko. Odłożyłam.
Zaczęłam swetr z innego materiału na drutach. Zabrakło materiału, przerwa czysto techniczna.
W głowie milion przeróżnych pomysłów i kombinacji byle tyko nie wracać do szydełka.
I jak widzicie z resztek alpaki Dropsa różnego rodzaju powstała błyskawiczna Strzała w nie cały tydzień. Da się!
Koncepcja kolorystyczna w założeniu była taka jak na zdjęciu powyżej ułożone są moteczki.
Jednak w czasie dziergania okazało się, że kolory zaczęły żyć własnym życiem :D I na druty nawijały się inaczej:DD



Bardzo dobrze przerzucało się te oczka.
Strzałka dała mi spełnienie potrzeby szybkiego efektu. I motywację do skończenia reszty:)
Zdradzę tylko:- z białej bluzki będzie spódnica buhaaa

Pozdrawiam:)Ewa

Marynarska

Tak mało pisze postów, że chyba już popadłam w zapomnienie głębokiej czeluści internetu.
Hm...
Ale udało mi się w końcu skończyć chustę, którą dziergałam od nowego roku...nie spiesznie i bez zaangażowania.
W między czasie po głowie chodziły mi inne projekty. Nie chciałam nic nowego zaczynać.
Gdybym tylko odłożyła chustę, przepadłaby w głębokiej szufladzie.
A, że jestem porządnicka, to zebrałam  się w sobie. W prawdzie trwało to dłużej i dokończyłam to dzieło wypocone.

 

Chusta okazała się bez pańska:D niczyja, porzucona i przez nikogo nie chciana:(

Brak w niej duszy mojej było.

Wszystko do czasu, gdy zobaczyła ją moja Mama.

To była miłość od pierwszego wejrzenia:))

Cieszę się radością mojej Rodzicielki ogromnie.

Zwieńczenie mojej pracy odbiło się w uczuciach bardzo sympatycznych i głębokich achów i echów obu stron:D

 

Prezentacja, też średnia. W plener nie chciało się iść, bo szaro, światła brak.

Sesja spontaniczna robiona jedną  ręką. A jedną ręką to można się podrapać w ...wiecie w co(?)

Trzeba być nie złom Joginką  żeby samemu dobrą fotkę strzelić.

Pracuje nad tym intensywnie.  Niestety,  w tym wieku wielu pozycji już się nie zrobi Ha...ha...

Chustę zrobiłam z włoczki Dropsa 2x flora (02) kolor biały, 2x alpaka (5575) marynarski granat, 1x niebieski (6360)
Druty nr 4mm.

Pozdrawiam:)Ewa

Chusta Mabelle

Dzisiaj chusta dla Basi:)
Zrobiłam końcem ubiegłego roku, dokładnie przed gwiazdką w prezencie.
Pomysł mojej córki dla bliskiej jej osoby.
Czułam się trochę jak św. Mikołaj przekładając oczka tej chusty, wiedząc że otuli szyję Basi:D

Pomysł i dobór kolorów był mojej córki.
Inspiracją do wzoru był model chusty Mabelle  ze strony Dropsa Tu
Wykonanie moje. 

 

 

Druty nr 4,5 mm z żyłką. Najlepiej bardzo długą. Ja robiłam na 100 cm. i na sam koniec ledwo się mieściłam na żyłce.

Chustę dzierga się po długości dodając oczka z boków i w trzech  rzędach co któreś oczko narzutem.

Powstaje linia ażurowych dziurek.

Możecie sobie wyobrazić jak szybko chusta robiła się co raz cięższa.

Ostatni rząd wykończony pikotkami.

Włóczka to Drops Alpaca.

Kolorystyka może być dowolna i to jest fajne. Każdy może mieszać kolory jak lubi:)

U mnie jak widzicie trzy kolory wybrane przez córkę z myślą o guście obdarowanej osoby:D

-beż camel (302) x 2 motki

-żółty (2923) x 1 motek

-mix rdza (2925) x 3 motki

Niedługo jakieś podsumowanie zrobię:D Tak dla siebie. Lubię zaglądać do własnych notatek i cieszyć oko zdjęciami.

Lubię też bardzo Wasze podsumowania są takie mobilizujące :))

Pozdrawiam:)Ewa

 

Pasy, paski, paseczki...

...powstały z potrzeby koloru. 

Lato za pasem, jesień u boku a ja nadal zbieram chęci do napisania postu jak przysłowiowa sójka z a morze:))

Witam i wracam ponownie do grona zacnych dziewiarek i moli książkowych.

Dla ciekawych mojej nie obecności, woli sprostowania, przerwa przyszła do mnie, ot tak sama z siebie z wypalenia.

Sama jestem zdziwiona, bo trzy miesiące bez przerzucania oczek to jakby wpaść w czarną dziurę czasową:))...dobra, na szczęście po ciepłym lecie wyjęłam z dziury druty i śmigam różne okrycia, którymi będę się dzielić z Wami:)

Chusta powstała z inspiracji wzorem Féile pani Justyny Lorkowskiej.
Materiał to nie całe dwa motki Alpaca: perłowo-szary, jasny 9020 i dwa motki Flora: mix ciemny szary 05 

Zdjęcia robione komórką, sama do końca nie wiem, czy jakość jest do przyjęcia.
Co innego widzę na moim starym monitorze i co innego na komórce.
Mam nadzieję, że będzie Wam tu miło zerknąć:)

Pozdrawiam:))Ewa

Kolorowy trójkąt

...przyda się w zimniejsze dni.
Jestem jak ten chomik, zamiast zwiewnych wdzianek dziergam zapas szali i chust na zimę.
Moja jedwabna etola Tu na razie poszła w odstawkę. Ale na pewno do niej wrócę...hm...

Zauroczyły mnie kolory chusty Dropsa Point the Way . Sama nie wiem jak to się stało, bo kolory  w szczególności róż kompletnie do nikogo z nas w rodzinie nie pasują. No może do mojej siostry, blondynki (?) To przecież nie jest jej styl;(
Sklep otworzę :DD

Mimo wszystko bardzo dobrze mi się ją robi. I o to chodzi żeby mieć z dziergania przyjemność. A chustę na pewno ktoś przytuli:D
Kolory są jak terapia pobudzająca - energetyzująca:-) Żywe i soczyste.
Właśnie teraz potrzebuję więcej energii, trudny czas za mną. Muszę się spiąć i wrócić do rzeczywistości.

Jakub Małecki to autor, z którym zaczęłam pozytywnie początek roku. Dobra passa trwa nadal. Pochłaniam następne jego książki:)
Odkładając Dżozefa ogarnęła mnie euforia. Przepełniło mnie wrażenie wszelakiej wdzięczności do autora za jego talent i kunszt artystyczny.
Śmiało mogę uznać pana J.Małeckigo za jednego z najlepszych ówczesnych polskich pisarzy.

Abstrahując od moich emocji...to moje trzecie spotkanie z panem Małeckim.
Każde z nich znakomite, a Dżozef jest kwintesencją pozostałych, które przeczytałam: Rdza i Dygot.
Polecam w szczególności czytelnikom na oddziałach laryngologi;-)
Nie dawno sama wróciłam z tegoż oddziału i wiem jedno: gdybym w czasie pobytu w szpitalu miała w ręku Dżozefa, to miałabym zdecydowanie większy odlot niż po zaaplikowanej mi narkozie:D
(kto sięgnie po książkę, będzie wiedział o co chodzi z tym szpitalem)

Przede wszystkim to książka o książkach. O ich przemożnym wpływie na życie człowieka i mocy z jaką mogą na nas oddziaływać.
Choć historia czasem wydawała mi się absurdalna to w całości tworzyła spójny obraz ludzkich emocji z idealną puentą.

Z rosnącego stosu: do przeczytania sięgam po następną książkę,o nic nie mówiącym tytule Bang  Podobno bestseller.

O... naiwności...ty moja !!!
Choć nie raz zarzekałam się jak żaba wody to znowu  mami mnie marketing i w ręce moje wpada kolejny nie znany autor. Zobaczymy, zobaczymy może mile zaskoczy(?)

Pozdrawiam:)Ewa

Spacerem po dobrej literaturze i nie tylko

Witam:))
Choć dziś zimno i pochmurno to mobilizację w sobie znalazłam żeby pójść na moją ulubioną ściankę. Na razie nie pada, czas na spacer trzeba wykorzystać.
Brzydko, szaro i ponuro- z ciepłej kurtki wyskoczyć trzeba było.
Fotki zrobić, żeby sobie bure jesienne popołudnie przed komputerem umilić.
Chwalę się i z przyjemnością do Was zaglądam, i podglądam, nowych inspiracji szukam:))

Chusta w moich ulubionych kolorach.
Wykorzystałam pozostałości włóczki po dwóch swetrach zrobionych tu i tu
Wzór inspirowany zdjęciami z internetu. Sama narzuciłam kolejność rzędów wzorem angielskim, gładkim-pończoszniczym  i prostym ażurem z narzutami. Bordiura to część wzoru z chusty pani Justyny Lorkowskiej Aisling .

 Czytam książkę, do której przymierzałam się już od bardzo dawna. Choć zawartość godna polecenia to jej gabaryty mnie onieśmielały. I muszę się przyznać, że nie przeczytałabym jej gdyby nie czytnik-urządzenie genialne.
Nie przypominam sobie żebym kiedykolwiek trzymała cięższą książkę w ręku. W porównaniu do Folletta Świat bez końca, którą czytałam nie dawno to Paryż Edwarda Rutherforda przygniata swoim ciężarem. Dosłownie ręce mdleją.
Ale do rzeczy:
Bardzo się cieszę, że mogę czytać tak znakomitą książkę historyczną.
Paryż to napisana z ogromnym rozmachem, monumentalna, wielowątkowa powieść.
Czytając uczestniczymy w przestrzeni czasów od 1261 do 1940 i dalej.
Cały fenomen tejże książki polega na poznaniu szczegółów z życia sześciu znakomitych rodów Francji, które sprytnie wplecione są w wydarzenia prawdziwe.
Uczestniczymy w wielu ważnych faktach historycznych. Tych mniej ważnych i tych przełomowych dla ludzkości.
Poznajemy znane osobowości, miejsca, architekturę, malarzy po wydarzenia bardziej wymowne jak rewolucja i  II wojna światowa.
I wszystko to, co nazywamy kulturą narodu.
Warto po przez tak znakomitą książkę poznać lub przypomnieć sobie pewne istotne fakty historyczne jednego z tak wielkich państw w Europie jakim jest Francja i jej stolica.
Zatrzymać się na chwile w którejś z epok i pomyśleć sobie co przemija, Może warto byłoby zadać pytanie(?) Co Francja traci kulturowo dzisiaj,bo może przyjść czas, że tylko słowo pozostanie...(?)
Zachęcam do przeczytania:

Włóczka z jakiej wykonałam chustę to dwa motki Fabel nr 677 i ok. trzech motków Alpaca mix petrol nr 7240

Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny:))Ewa